آخرین محصولات
جواب سوالات فعالیت مطالعات اجتماعی پایه نهم

جواب سوالات فعالیت مطالعات اجتماعی پایه نهم

جواب سوالات فعالیت مطالعات اجتماعی پایه نهم

صفحه 4

تفاوت زمین با سه سیاره درونی دیگر

زمین : از نظر فاصله از خورشید، زمين سومين سياره در منظومه شمسي است. زمين در مداری حول خورشيد مي گردد. زمين تنها سياره منظومه شمسی است كه در آن حيات وجود دارد.

سطح زمين با آب، سنگ و خاك پوشيده شده و هوا اطراف آن را فرا گرفته. حيوانات و گياهان تقريباً در همه سطح زمين زندگي مي كنند. آنها به اين دليل مي توانند بر روي زمين زندگي كنند كه زمين فاصله مناسبي از خورشيد دارد. موجودات زنده به گرما و نور خورشيد نياز دارند. اگر زمين به خورشيد نزديك تر بود آنقدر گرم مي شد كه موجودات زنده نمي توانستند در آن زندگي كنند. اگر هم دورتر از خورشيد بود آنقدر سرد مي شد كه موجودات زنده باز هم نمي توانستند در آن زندگي كنند. همچنين زمين مقدار زيادي آب دارد. بيشتر موجودات زنده به آب نياز دارند.

تیر (عطارد) : نزديك ترين سياره به خورشید است. اين سياره كوچك خاكي تقريباً هيچ جوي ندارد.

به خاطر اندازه كوچك و نزديك بودن فاصله تیر به خورشيد سخت است كه اين سياره را از زمين بدون تلسكوپ ببينيم.

در زمان هاي مشخصي از سال مي توان تیر را درست بعد از غروب خورشيد در ارتفاع پاييني در غرب آسمان ديد.

در مواقع ديگر عطارد درست قبل از طلوع خورشيد در شرق آسمان در ارتفاع پاييني ديده مي شود.

اندازه

 قطر تیر 3032 مايل يا 4879 كيلومتر يعني حدود دو پنجم قطر زمین است. اين سياره بكوچك ترين سياره منظومه شمسی است. (تا پیش از این که پلوتون سیاره کوتوله نامیده شود، پلوتون کوچک ترین سیاره اصلی منظومه شمسی بود. تیر فقط اندكي از ماه بزرگ تر است.

مدار

مدار تیر بسيار بيضي است. بنابراين در نزديك ترين مكان ممكن به خورشيد فاصله اش از خورشيد به 28 ميليون و 580 هزار مايل (46 ميليون كيلومتر) مي رسد و وقتي در اين مدار بيضي در دورترين مكانش از خورشيد قرار مي گيرد فاصله اش از خورشيد حدود 70 ميليون كيلومتر مي شود. فاصله تیر از زمين، موقعي كه از هميشه به زمين نزديك تر است 48 ميليون مايل يا (77300 میلیون كيلومتر) است. اگر كسي مي توانست وقتي تیر در نزديك ترين فاصله اش از خورشيد قرار دارد، روي سطح سوزان آن بايستد، خورشيد را سه برابر بزرگ تر از آنچه كه ما در زمين مي بينيم مي ديد.

طول روز و طول سال در تیر

 زمين هر 365 روز يك بار به دور خورشيد مي گردد. در حالي كه تیر هر 88 روز يك بار به دور خورشيد مي گردد. سرعت گردش عطارد در فضا 30 مايل در ثانيه (48  كيلومتر در ثانيه) است كه از اين نظر سرعت هيچ سياره اي به پاي آن نمي رسد.

ناهید یا زهره :

در منظومه شمسی ما سیاره ناهيد (زهره) بعد از تیر (عطارد) دومين سياره نزديك به خورشید است. ناهيد داغ ترين سياره در منظومه شمسي ما است. اين سياره با ابرهاي اسيد سولفوريكي كه به سرعت در حال چرخش و حركتند پوشيده شده كه گرماي خورشيد را به دام مي اندازند. جو ناهيد بيشتر از دي اكسيد كربن تشکیل شده. با این که ناهيد هسته آهني دارد ولي فقط يك حوزه مغناطيسي خيلي ضعيف دارد.

سطح ناهید با امواج رادیویی ای که از فضاپیمای در حال گردش دریافت شده، اسکن شده. رنگ ها هم براساس عکس هایی که به وسیله این سفینه گرفته شده به دست آمده. (عکس از ناسا)

ناهيد سياره اي است كه انسان در جو سمي اش خفه مي شود، در گرماي بسيار زيادش پخته مي شود و در فشار جوي وحشتناكش خرد مي شود. اين سياره در هنگام سپيده دم و نيز غروب خورشيد كاملاً درخشان و به خوبي قابل مشاهده است. به خاطر همين به ستاره بامداد یا ستاره شامگاه معروف است.

اين سياره وقتي به خورشيد نزديك تر مي شود، از زمين فقط در هنگام سپيده دم و غروب قابل مشاهده است.

اندازه

قطر ناهيد حدود 7520 مايل (12100 كيلومتر) است كه 400 مايل (644 كيلومتر) كمتر از زمين است يا حدود 95 درصد قطر زمين را دارد.

مریخ :

سیاره بهرام یا مریخ (mars) چهارمین سیاره منظومه شمسی و  آخرین سیاره سنگی است که بر گرد خورشید می چرخد. در طول تاریخ بشر همواره این سیاره در کانون توجهات نجومی بوده است. برای مثال بابلیان قدیم حرکات این نور قرمزسرگردان آسمان شب را دنبال کردند و نام nargel  یا  نام خدای جنگ را برآن گذاشتند.در همان زمان رومی ها بخاطر گرامیداشت خدای جنگشان اسم کنونی آنرا انتخاب کردند. یونانی ها نیز این سیاره را آرسکه بیانگر خدای جنگ آنان است می نامیدند. این سیاره نزد کسانی که به آسمان می نگریستند مظهر جنگ و خون بود. این سیاره همسایه بعدی زمین است که گاهی به ما نزدیک می شود و به حدود ۵۸ میلیون کیلومتری ما می رسد و گاهی در آن سوی خورشید به فاصله ۴۰۳ میلیون کیلومتری از ما قرار می گیرد. از جهاتی هم شبیه زمین است و یک شبانه روز آن حدود۲۴   ساعت و۴۳  دقیقه  طول می کشد.اگر هرشب در یک ساعت خاص مریخ را رصد کنید حدود ۳۳ شب وقت لازم است تا بتوانید کل سیاره را رصد کنید. محور گردش آن نسبت به خط عمود حدود 24 درجه است. هر یک سال آن معادل 2 سال (687 روز) زمینی است و قطر آن حدود 6794 کیلومتر است (جالب است بدانید مساحت مریخ با مساحت خشکیهای زمین تقریبا برابر است.) به علت دوری از خورشید حداقل دمای آن به 100 درجه زیر صفر و حداکثر آن به 27 درجه سانتیگراد می رسد

این سیاره در یک مدار بیضی شکل و با سرعتی حدود 1/24 کیلومتر در ثانیه  به دور خورشید می چرخد که اوج یا دورترین فاصله آن از خورشید  2۵۸ میلیون کیلومتر و در حضیض یانزدیکترین فاصله ۲۰۸ میلیون کیلومتر از خورشید فاصله می گیرد. ولی به طور متوسط 228 میلیون کیلومتر از خورشید فاصله دارد.

بهرام، سیاره سرخ‌فام سامانه ی خورشیدی، یک دوم زمین قطر دارد و مساحت سطح آن برابر با مساحت خشکی‌های روی زمین است. همانند زمین، یخ‌های قطبی، دره‌های گود، کوه، غبار، توفان و فصل دارد. در دشت‌های آن مانند ماه، گودال‌هایی برآمده از برخورد سنگ‌های آسمانی دیده می‌شود. با وجود اندازه کوچکش، بلندترین قلهٔ سامانهٔ خورشیدی یعنی کوه المپوس و بزرگ‌ترین دره سامانهٔ خورشیدی در این سیاره پیدا شده‌است.

روزهای بهرام ۲۴ ساعت و ۳۷ دقیقه درازا دارند. از آن‌جا که محور سیارهٔ بهرام همانند زمین ۲۴ درجه کج است در این سیاره نیز فصل‌های سال وجود دارند. اما هر سال بهرامی کمابیش دو برابر سال زمینی یعنی ۶۷۸ روز به‌درازا می‌کشد.

همچنین بهرام از زمین کم چگال تر است، به گونه ای که حجمی برابر ۱۵٪ و جرمی برابر ۱۱٪ زمین دارد. مساحت سطح آن تنها اندکی کم تر از مجموع سطوح خشکی‌های زمین است. بهرام در برابر عطارد بزرگتر و دارای جرم بیشتر و در نتیجه چگال تر است. همین زمینه سبب شده‌است نیروی گرانش بیشتری در سطح بهرام وجود داشته باشد.

بهرام از دید اندازه، جرم و گرانش سطح، حالتی میان زمین و ماه (ماه زمین) دارد؛ ماه قطری برابر یک دوم قطر بهرام دارد، در حالیکه قطر زمین دو برابر قطر بهرام است، زمین دارای جرمی در حدود ده برابر جرم بهرام است، در حالیکه جرم ماه ده برابر کم تر از بهرام است. نمای سرخ-نارنجی رنگ بهرام در اثر وجود آهن(III) اکسید، که بیشتر به هماتیت یا زنگ آهن مشهور است، به وجود آمده‌است. به همین خاطر در اساطیر یونان قدیم به خدای جنگ و خونریزی (MARS) معروف بوده است .

2- تفاوت سیارات درونی و سیارات بیرونی

سیارات درونی، سیاراتی هستند که در منظومهٔ شمسی درونی و مداری نزدیک به خورشید قرار دارند. منظومهٔ شمسی دارای چهار سیارهٔ درونی به نام‌های تیر، ناهید، زمین و مریخ است. به غیر از محلی که سیارات درونی و بیرونی در آن قرار دارند، تفاوت‌های دیگری میان این سیارات وجود دارد. سیارات درونی بیشتر از سنگ ساخته شده‌اند و نسبت به سیارات بیرونی، کوچک‌تر و چگال‌تر هستند. شمار ماه‌های این سیارات کم یا هیچ است و هیچ حلقهٔ سیاره‌ای پیرامون آن‌ها وجود ندارد. این سیارات را «سیارات زمین‌سان» نیز می‌نامند، زیرا آن‌ها سطوح سنگی و جامد دارند…

3-الف : اثر حیاط در دیگر سیارات

دانشمندان تاکنون دوبار توانسته اند نشانه های حیات را در سیاره هایی غیر از زمین پیدا کنند .نخست از شهاب سنگی هایی که وارد زمین شده اند.دوم آن ها توتنسته اند مولکول های الی که بنیان اصلی حیات جانداران در جهان است را در سیاره ای ماوراء خورشیدی در خارج از منظومه ی شمسی  بیابند.و همچنین بررسی حیات در خارج از زمین وظیفه ی علمی به نام اختر زیست میباشد.

ب : چرا در کاوشگری در مریخ اهمیت زیادی داده می شود

به خاطر وجود علائم حیات و همچنین وجود آثار آب در این سیاره

4- الف : شگفتی های کهکشان

کهکشانی که ما زمینیان در آن زندگی می کنیم .این کهکشان به شکل نوار درخشانی که آسمان را دور می زند وبا استوای سماوی 63 درجه زاویه می سازد  در شبهای تاریک بدون ماه با چشم غیر مسلح دیده می شود. .ضخامت این نوارکه درحقیقت مقطع کهکشان از دید خورشید می باشد نامنظم بوده ومقدار پهنای آن بین 3 تا 30 درجه متفاوت است.روشنایی وپهنای  نوار کهکشان در سمت صورت فلکی قوس بیشتر می باشد ودر شبهای تابستان بیشتر خودنمایی می کند دلیل این مسئله این است که مرکز کهکشان راه شیری در این سمت قرار دارد وزمانی که به صورت فلکی قوس نگاه می کنیم در واقع به قسمتهای درونی آن نگاه می کنیم که تعداد ستارگان وسحابیهای آن بیشتر است. کهکشان راه شیری یک کهکشان مارپیچی با چند بازو می باشد.حتی بایک تلسکوپ کوچک می توان میلیونها ستاره آنرا مشاهده کرد که البته این ستارگان همه متعلق به بازوی جبار( یا بازوی محلی) هستند علاوه بر این بازو دو بازوی قوس وبرساووشی نیز وجود دارد.. بی نظمی هایی که در کهکشان مشاهده می کنیم ناشی از وجود ابرهای گازی وغباری تیره کننده(سحابی تاریک) هستند .

تعداد ستاره های کهکشان راه شیری بین 200 تا 400 میلیارد تخمین زده شده است.

قطر آن در حدود 100000 سال نوری می باشدمطالعات رادیویی باتوجه به توزیع ابرهای هیدروژنی نشان داده اند که از نوع مارپیچی بوده ودر رده بندی هابل از نوع Sb  یا Sc  می باشد.بعضی مشاهدات نشان می دهند که ازنوع کهکشانهای میله ای مانند M61  یا M83 می باشد. قرص کهکشان شامل سحابیهای پخشی ٬ستاره های جوان٬ خوشه های باز  و…….می باشد درحالیکه هاله کهکشان در برگیرنده ستارگان پیر  و شامل حدود 200 خوشه کروی است که از این تعداد حدود 141 عدد را به خوبی شناسایی کرده ایم.

کهکشان راه شیری به همراه دو کهکشان مارپیچی آندرومدا و کهکشان مثلثی وحدود سی کهکشان کوتوله خوشه محلی کهکشانی را تشکیل داده اند.کهکشانهای کوتوله حول سه کهکشان بزرگ مجموعه در حال چرخش بوده ودر حقیقت اقمار این کهکشانها به حساب می آیند.

خورشید بهمراه منظومه خود در فاصله حدود ۲۶۰۰۰ تا ۲۸۰۰۰ سال نوری از مرکز کهکشان قرار دارد وهر ۲۵۰ میلیون سال یکبار حول مرکز آن می چرخد.با بررسی ۲۸ ستاره که در نزدیکی مرکز کهکشان قرار دارند مشخص شده که سیاهچاله ای با جرم حدود ۴ میلیون برابر جرم خورشید در آنجا قرار دارد.

4- ج : معنی آیه 57 «آفرينش آسمان و زمين از آفرينش مردم بزرگ تر است ، ولی بيشتر مردم نمی دانند»

جوابی بنویسید

ایمیل شما نشر نخواهد شدخانه های ضروری نشانه گذاری شده است. *

*

شما می‌توانید از این دستورات HTML استفاده کنید: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>